Istorijat
Počevši od 1896. godine, kada je otvoren prvi podzemni otkop ”Zvizdar”, pa do 1974. godine, eksploatacija uglja na ovom prostoru se vršila jamskim putem u 12 jama ( jame Sokolovac, Šopić, Vreoci, Baroševac, Prkosava, Radljevo, Skobalj, Veliki Crljeni, Kosmaj, Kolubara, Junkovac).
Veliki proizvodni zamah u proizvodnji uglja započinje 1952. godine uključivanjem Polja "A", prvog površinskog otkopa (da se proizvodnja obavljala u jamama) Kolubarskog basena u redovnu proizvodnju. Iste rodine započinje otvaranje polja "B". Iako je udeo iskopanog uglja u "Kolubari" bio značajan, on je u ukupnoj jugoslovenskoj proizvodnji lignita iznosio svega 11%.
Kada je međunarodna situacija zemlje poboljšana posle 1953. rodine, a zainteresovanost radnih kolektiva raznim merama povećana, dolazi ponovo do oživljavanja privrede, naročito u periodu 1953-1960. godine.Od početka 1954. godine i prilike u proizvodnji uglja veoma se menjaju i Kolubarski basen zauzima sve značajnije mesto u proizvodnji lignita u Jugoslaviji. Tome je umnogome doprineo početak rada polja "B" 1956. godine i otvaranje jame "Kosmaj" 1957. godine.
Drobljenje uglja u Sušari u Vreocima započelo je 20. septembra 1956. godine. Toga datuma prve tone drobljenog uglja počele su da se isporučuju Termoelektrani "Kolubara" u Velikim Crljenima, koja je, takođe, počela sa radom septembra 1956. godine. U tom periodu su u Kolubarskom ugljenom basenu postojala tri preduzeća: "Površinski kopovi u izgradnji" - Vreoci, "Kolubarski rudnici lignita u proizvodnji" - Veliki Crljeni i "Jama Kosmaj u izgradnji" - Veliki Crljeni.
Privredni razvoj opštine u periodu 1956-1960. godine beleži do tada najveće procente rasta i značajno je povećan broj zaposlenih u privredi.
Od kakvog je značaja za proizvodnju uglja bila izložena koncentracija i organizacija preduzeća u toj oblasti, najbolje se vidi po povećanoj proizvodnji koja je sledila narednih godina. Već 1958. rodine dostignuto je 1,5 miliona tona uglja Ovolika proizvodnja je neznatno umanjena zatvaranjem jame "Prkosava", zbog nedovoljne proizvodnje i prisustva metana. Samo dve godine je trebalo da dostigne 2,1, a 1964. i sva 4 miliona tona lignita. Beć tada stopa rasta proizvodnje uglja dostiže 18,3%. Istovremeno učešće kolubarskog uglja u ukupnoj proizvodnji uglja u Jugoslaviji porasla je na 23,4 posto. Period 1961-1970. godina bio je karakterističan po promenama u sistemu raspodele društvenog proizvoda između privrednih organizaiija i društva, i raspodela je postala isključivo pravo radnih kolektiva.
Godine 1955. uvodi se komunalni sistem i opštine postaju značajan činilac samoupravnog društveno-ekonomskog i političkog razvoja.
Posle 1965. godine, dominantnu privrednu aktivnost proizvodnju uglja u opštini i Kolubarski basen zahvatila je velika energetska kriza, koja je trajala do kraja 1969. godine. Proizvodnja je tada opala na svega 2,6 miliona tona uglja. To je uslovilo da se 1965. godine ugase nerentabilni jamski rudnici "Kolubara" i "Veliki Crljeni". Godinu dana posle toga prestaje rad na površinskom kopu polju "A". Već tada dolazi do izražaja opredeljenje za površinsku eksploataciju lignita i njegovu masovnu proizvodnju. Potpuna potvrda takvog opredeljenja i usvojene politike ostvarena je aprila 1966. godine, kada su iskopane prve tone uglja na polju "D", najvećem površinskom rudniku uglja Srbije, ondašnje Jugoslavije i sadašnje Srbije i Crne Gore.
Jama "Kosmaj" zatvorena je 1968. godine. U narednoj godini zaokružen je još jedan deo integracionog procesa spajanjem Rudarskog basena "Kolubara" i Termoelektrane "Kolubara" u Velikim Crljenima u SOUR "Kolubara" - Vreoci. Decembra 1974. godine ugašen je i poslednji jamski rudnik "Junkovac".
Početak proizvodnje uglja na Polju "D" najava je izlaska Rudarskog basena iz krize. Tih godina prosečna stopa rasta proizvodnje uglja dostiže 17 %. To je omogućilo rapidno povećanje ukupnog prihoda i dohotka, a lični standard zaposlenih i građana u opštini znatno se poboljšao. Ojačala je i reproduktivna sposobnost Basena.
Lazarevac je dobio status grada 1964. godine na zasedanju Stalne konferencije gradova u Podgorici. Sa gradskim stažom od 30 godina Lazarevac je (kao i po osnovu nastanka) među najmlađim gradovima u Jugoslaviji. Od 1971. godine Lazarevac je u sastavu Beograda. Posle donošenja novog ustava dolazi do organizovanja preduzeća na osnovne organizacije udruženog rada i jačanja njihovor položaja unutar radne organizacije. U Lazarevcu je registrovano u privredi 37 organizacija udruženog rada i više radnih organizacija. Složena organizacija udruženog rada REIK "Kolubara" organizovana je u 19 osnovnih, 13 radnih, dve radne organizaiije u osnivanju, dve radne zajednice i Internu banku.
Početkom rada energetskih objekata u Termoelektrani "Nikola Tesla"-A u Obrenovcu, koja radi na bazi lignita iz Kolubare, potrebe za ugljem su sve veće. Nastavak masovnije proizvodnje uglja započete otvaranjem Polja "D", ostvaren je puštanjem u rad otkopa "Tamnava-Istočno polje" 1979. godine. Krajem 1984. godine počelo je otvaranje površinskor kopa "Tamnava-Zapadno polje", četvrtog rudnika Kombinata "Kolubare" koji je počeo eksploataciju uglja 1995. godine.
